» اسلایدر » شفاعت شدن و شفاعت کردن

تاریخ انتشار : ۱۳۹۶/۱۱/۱۱ - ۹:۰۱

 کد خبر: 2175
 25 بازدید

شفاعت شدن و شفاعت کردن

کرامت مخصوص خداوندى است که یگانه و قهّار مى‏ باشد. پس خداوند مى‏ فرماید: اى اهل محشر! من عزّت و کرامت را براى محمّد، على، حسن و حسین و فاطمه قرار دادم

شفاعت شدن و شفاعت کردن

در روایتی آمده است که محبین حضرت زهرا علیها السّلام دارای مقام شفاعت هستند:

‏ قَالَ جَابِرٌ لِأَبِی جَعْفَرٍ ع : … فَیَقُولُ اللَّهُ یَا بِنْتَ حَبِیبِی ارْجِعِی فَانْظُرِی مَنْ کَانَ فِی قَلْبِهِ حُبٌّ لَکِ أَوْ لِأَحَدٍ مِنْ ذُرِّیَّتِکِ خُذِی بِیَدِهِ فَأَدْخِلِیهِ الْجَنَّه … فَیَقُولُ اللَّهُ یَا أَحِبَّائِی ارْجِعُوا وَ انْظُرُوا مَنْ أَحَبَّکُمْ لِحُبِّ فَاطِمَهَ انْظُرُوا مَنْ أَطْعَمَکُمْ لِحُبِّ فَاطِمَهَ … انْظُرُوا مَنْ رَدَّ عَنْکُمْ غَیْبَهً فِی حُبِّ فَاطِمَهَ خُذُوا بِیَدِهِ وَ أَدْخِلُوهُ الْجَنَّه… (۶)؛
امام صادق علیه السّلام می فرماید: جابر بن عبداللَّه به امام باقر علیه السّلام عرض کرد: جانم به فداى تو اى فرزند رسول خدا! از تو مى خواهم تا در باره فضل و برترى جدّه ‏ات فاطمه علیهاالسّلام حدیثى برایم نقل کنى که شیعیان از شنیدن آن خوشحال شوند.

امام فرمود: اجدادم از رسول خدا نقل کرده‏ اند که ایشان فرمود: هنگامى که روز قیامت فرا مى‏ رسد … خداوند متعال مى‏ فرماید: اى اهل محشر! در این روز کرامت از آن کیست؟

محمّد، على، حسن و حسین مى‏ گویند: کرامت مخصوص خداوندى است که یگانه و قهّار مى‏ باشد. پس خداوند مى‏ فرماید: اى اهل محشر! من عزّت و کرامت را براى محمّد، على، حسن و حسین و فاطمه قرار دادم، پس سر خود را فرود آورید و چشم خود را ببندید تا فاطمه به سوى بهشت رود.

در این هنگام جبرئیل ناقه‏‌اى از بهشت، براى حضرت فاطمه آماده می‌کند و دو پهلوى آن را با بهترین پارچه‏‌ها و زینتهاى بهشتى پوشانیده و آن را می‌نشاند و فاطمه بر آن سوار می‌شود. آنگاه در حالى که اطراف شتر را هزاران فرشته پر کرده‏‌اند، حضرت فاطمه علیهاالسّلام به سوى بهشت می‌رود ولى هنگامى که بر در بهشت مى ‏رسد پشت سرش را مى ‏نگرد، و در این حال خطاب می‌رسد: اى دختر حبیب من! براى چه توقف کرده و پشت سرت را می‌ نگرى در حالى که من فرمان دادم تا داخل بهشت شوى؟

فاطمه می‌گوید: پروردگارا! دوست دارم در چنین روزى قدر و منزلت من شناخته شود. خداوند می‌فرماید: اى دختر حبیب من! باز گرد و در میان اهل محشر بنگر، و هر کسى که محبت تو یا یکى از فرزندان تو را در دل دارد دست او را بگیر و داخل بهشت نما.

امام باقر علیه السّلام فرماید: اى جابر! به خداوند سوگند که فاطمه در آن روز شیعیان خود را به گونه‌‏اى از میان اهل محشر جدا می‌کند و نجات می‌‏دهد که پرنده دانه‏‌هاى نیکو را از میان دانه‏‌هاى بی‌ارزش جدا می کند.

فاطمه می‌گوید: پروردگارا! دوست دارم در چنین روزى قدر و منزلت من شناخته شود. خداوند مى‏فرماید: اى دختر حبیب من! باز گرد و در میان اهل محشر بنگر، و هر کسى که محبت تو یا یکى از فرزندان تو را در دل دارد دست او را بگیر و داخل بهشت نما

هنگامى که فاطمه با شیعیانش بر در بهشت می‌رسند خداوند در دل شیعیان فاطمه القا مى ‏کند که بایستند، پس آنان مى ‏ایستند و پشت سر خود را مى‏ نگرند، خداوند عزیز و بزرگ مى‏ فرماید: اى دوستان من! براى چه پشت سر خود را مى‏ نگرید در حالى که من شفاعت‏ فاطمه را در باره شما پذیرفته‏‌ام. شیعیان جواب می‌دهند: پروردگارا! ما دوست داریم که در این چنین روزى قدر و منزلت ما شناخته شود.

خدا می‌فرماید: پس بازگردید و هر کسى را که شما را براى دوستى فاطمه دوست می‌داشته، و هر کسى را که براى محبت فاطمه شما را اطعام کرده و یا پوشانیده، و یا جرعه‏‌اى آب به شما داده، و یا در غیاب شما از شما دفاع و حمایت کرده، دست آنان را بگیرید و داخل بهشت نمایید… (زندگانى حضرت زهرا علیهاالسلام (روحانى)،ص ۳۴۰ تا ص ۳۴۴)



ارسال دیدگاه