» اخلاق اسلامی » همسایه داری در اسلام

تاریخ انتشار : ۱۳۹۷/۰۲/۰۲ - ۱۲:۲۲

 کد خبر: 2302
 26 بازدید

همسایه داری در اسلام

احترام به همسایه را مانند احترام به مادر، بر انسان لازم می داند

همسایه داری در اسلام

یکی از مهمترین سفارش های دین مبین به آحاد جامعه،رعایت احکام و اخلاق اجتماعی می باشد که علاوه بر رعایت اخلاق و احکام فردی به اجتماع نیز بپردازیم و از همنوعان خود غافل نشویم که یکی از این اقشار همسایه می باشد .
در سفارشات دینی بسیار به همسایه داری و رعایت اخلاق و ادب نسبت به همسایه اشاره و تاکید شده است ..

در قرآن کریم در کنار احسان به پدر و مادر و خویشان، نیکی به همسایه نیز سفارش شده است: «وَالْجارِ ذِی القُربی وَالْجار الجُنُبِ؛ و به همسایه خویش و همسایه بیگانه احسان کنید.» (نساء: ۳۶)
رسول خدا صلی الله علیه و آله نیز احترام به همسایه را مانند احترام به مادر، بر انسان لازم می داند.(بحارالانوار، ج ۷۹، ص ۱۵۴)

همسایه خوب داشتن نعمتی ارزشمند است و همسایه خوب بودن محبت آور و رفیق ساز است. در متون دینی چیزی به نام «حسن جوار» دیده می شود؛ یعنی رسیدگی و سرکشی به همسایگان و داشتن رفتاری نیک با آنان و آزار نرساندن به همسایه و صبوری و تحمل نسبت به آنچه از ناملایمات که از ناحیه او سر می زند.(اخلاق معاشرت، صص ۷۷ و ۷۸)
مرحوم شیخ عباس قمی رحمه الله نیز درباره همسایه، آدابی بیان کرده است:
از امور مربوط به «خوش همسایگی» ابتدا کردن به سلام، عیادت در هنگام بیماری، تسلیت و تعزیت گفتن در سوگ ها و تبریک و تهنیت گفتن در شادی ها و اعیاد، چشم پوشی از لغزش ها، سرک نکشیدن به رازها و امور پنهانی همسایه و مضایقه نکردن از کمک های مورد نیاز و… است.(اخلاق معاشرت، ص ۸۳، به نقل از: سفینه البحار، ج ۱، ص ۱۹۲)



ارسال دیدگاه