آخرین ارسال ها

» اخلاق اسلامی » دعای روز بیست و پنجم(محبت اهلبیت)

تاریخ انتشار : ۱۳۹۷/۰۳/۱۹ - ۹:۰۰

 کد خبر: 2328
 69 بازدید

دعای روز بیست و پنجم(محبت اهلبیت)

محبت اهل بیت و دوستی خاندان معصومین علیهم السلام چون نوری در مسیر سیر و سلوک معنوی می باشد

دعای روز بیست و پنجم(محبت اهلبیت)

اللهم اجعلنی فیه محبّا لاولیائک و معادیا لاعدائک و مستنّا بسنه خاتم انبیائک یا عاصم قلوب النبیین

خدایا امروز مرا دوست دار اولیائت قرار بده و دشمن دشمنانت کن و پیرو سنت خاتم رسل بدار ای باز دارنده از گناه دل های پیامبران.

«محبت اهل بیت» و دوستی خاندان معصومین علیهم السلام چون نوری در مسیر سیر و سلوک معنوی می باشد و باعث نجات و هدایت بشر می شود. این ذوات مقدس و نورانی واسطه فیض بین خلق و خالق سبحان می باشند و سبب خیر و برکت و نجات از آتش جهنم بوده و هستند. هر کس که دست در دامان این هادیان بشریت زده از ظلالت و گمراهی رها گشته و هر که دست از دامان پر برکت آنها کشیده است شقی ازل و ابد گشته. «محبت اهل بیت» سبب پاک شدن گناهان و از بین رفتن آنها می باشد و به سان برگ خزان زده، گناهان انسان را می ریزد. در این مقام هر کس به جائی رسیده، همه از برکت اهل بیت بوده و از خود هیچ نداشته است.

طی این مرحله بی همرهی خضر مکن

ظلمات است بترس از خطر گمراهی

قل لا اسئلکم علیه اجراً الاّ الموده فی القربی

بگو هیچ اجر و مزدی از شما نمی خواهم غیر از مودت با اهل بیتم.

عن النبی صلی الله علیه و آله قال: عنوان صحیفه المؤمن حبّ علی بن ابی طالب؛ سر لوحه نامه اعمال هر مؤمنی دوستی و محبت علی است(فضائل امیرالمؤمنین/۴۶).

عن الصادق علیه السلام قال: من اراد الله به الخیر قذف فی قلبه حبَّ الحسین علیه السلام و حبّ زیارته؛ هر گاه خدا بخواهد به کسی خیری برساند محبت حسین علیه السلام و دوست داشتن زیارتش را در دل او می اندازد(فضائل الحسین/۵۳).

عن الباقر علیه السلام قال: من مات عارفاً لإمامه کان کمن هو مع القائم علیه السلام من فسطاطه؛ کسی که بمیرد و عارف به امام زمانش باشد مانند کسی است که در خیمه امام زمان علیه السلام باشد( سفینه البحار/۱/۳۲).

مثال

بهترین مثالی که در این باره زده شده است همان حدیث پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در شأن خود و اهل بیت معظم شان می باشد که اهل بیت را به کشتی نوح تشبیه کردند و یا به چراغ هدایت که هر کس بدانها متوسل شد نجات پیدا کرد و هر کس دست به دامان آنها نگردید در دنیا و آخرت نابود و سرافکنده گردید. اهل بیت مانند «نهر آبی» روان هستند که مزرعه ای شخم خورده و بذرپاشی شده را به ثمر می رسانند. آبیاری مرحله پایان هر نوع کاشتی است. اگر آبیاری نباشد هر چه هم بذر مرغوب و خاک مستعد باشد آن بذر به ثمر نخواهد نشست. انسان هر چه هم دارای اعمال صالح و تهجد باشد باید آخر کار دست توسل به دامان این ذوات مقدسه و نورانی بزند و الا علم و عمل او هیچ گاه در مسیر صحیح به بار نخواهد نشست.

گر می برندت واصلی
گر می روی بی حاصلی

«حکیم بن عتیبه» می گوید: روزی خدمت امام باقر علیه السلام بودیم و خانه ایشان پر از جمعیت بود. در این هنگام پیرمردی وارد شد و سلام کرد. حضرت جواب سلام او را داد سپس پیرمرد رو به جمعیت کرده و به آنها نیز سلام کرد و به حضرت عرض نمود که او را در نزدیک خود جای دهد و عرضه داشت:

«سوگند به خدا که شما را دوست دارم و دوستان شما را نیز دوست می دارم و این دوستی نه برای دنیاست و خدای را شاهد می گیرم که دشمنان شما را دشمن می دارم و این کینه، کینه شخصی نیست بلکه به واسطه مقام و منزلت شماست. یا بن رسول اللّه! فدایت شوم با این خصوصیات آیا امیدی برای نجاتم هست؟»
حضرت فرمود تا جلو بیاید و نزد او بنشیند آن گاه فرمود:
«این سؤال را که تو کردی پیرمردی از پدرم نمود و پدرم در جوابش فرمود: اگر از دنیا بروی بر پیامبر، علی، فاطمه، حسن و حسین و علی بن الحسین وارد می شوی و دلت از التهاب می افتد. شاد خواهی شد و چشمانت روشن می شود و با کرام الکاتبین مواجه می شوی به شادی وقتی که جان به اینجایت رسید (و با دست به حلقوم پیرمرد اشاره نمود) و ارجمند خواهی شد». پیرمرد از شنیدن این سخنان چنان شاد شد که از امام خواست تا برای دوباره این سخنان را تکرار کند. حضرت مجدداً برایش باز گفت.

پیرمرد از شدت شوق اشک می ریخت و با صدای بلند گریه می کرد آن قدر که بر زمین افتاد. اطرافیان نیز سخت تحت تأثیر قرار گرفتند و شروع به گریه نمودند. حضرت با دست، اشک از چشم پیرمرد پاک می کرد و او را نوازش می نمود. پیرمرد عرض کرد: «یا بن رسول اللّه! دست مبارک خود را به من بدهید». حضرت دستش را به طرف او دراز کرد و پیرمرد شروع کرد به بوسیدن دست حضرت و مالیدن آن به چشم خویش و سینه خود را باز کرد و دست حضرت را به سینه اش چسبانید. آن گاه اشک چشمش را پاک کرد و حضرت او را بوسید و خداحافظی کرد(بحار/۱۱/۷۸).



ارسال دیدگاه