آخرین ارسال ها

» اسلایدر » عزاداری در سیره اهلبیت

تاریخ انتشار : ۱۳۹۷/۰۶/۱۶ - ۱۱:۰۸

 کد خبر: 2393
 55 بازدید

عزاداری در سیره اهلبیت

انسان یا بهتر است بگوییم مسلمانان بخصوص شیعیان در زندگی فردی و اجتماعی خود نیازمند یک میزان و الگویی هستند

عزاداری در سیره اهلبیت

سیره ی اهل بیت در عزاداری چگونه بوده است ؟

انسان یا بهتر است بگوییم مسلمانان بخصوص شیعیان در زندگی فردی و اجتماعی خود نیازمند یک میزان و الگویی هستند که اعمال فردی و اجتماعی خود را بر آن وفق داده و اعمال خود را طبق آن سنجیده و ارزیابی کنند.

برای این کار باید به دنبال یک انسان کامل و الگویی مناسب بود که اعمال و رفتار آن انسان کامل در پیشگاه خداوند مورد قبول بوده و در پیشگاه خداوند هم دارای ابرو و جایگاه ویژه ای باشد. چه کسی و یا کسانی کاملتر از اهلبیت در این باره سراغ داریم ؟ اهلبیت از حیث عمل معصوم بوده و سیره اهلبیت علیهم السلام برای همگان حجت می باشد .با توج به مقدمه مذکور ،ببینیم سیره اهلبیت در مورد عزاداری چیست و چگونه است ؟

اهل بیت تاکید بر مجالس عزاداری امام حسین(ع) داشته اند.علامه امینی کتابی بنام سیره وسنت ما همان سیره و سنت پیامبر است دارد که در این کتاب داریم که سیره پیامبر هم عزاداری بوده است. وقتی امام حسین (ع)بدنیا آمد پیامبر قسمتی از داستان کربلا را برای حضرت زهرا تعریف کرد و حضرت متاثر شد. پیامبر فرمود: دخترم ناراحت نباش، در آینده مردانی می آیند که دور هم می نشینند و برای حسین اقامه ی عزا می کنند و زنانی می آیند که مانند زنان فرزند مرده، برای حسین تو گریه می کنند. شخصی به امام صادق(ع) گفت که من در خانه برای امام حسین(ع) مراسم عزاداری می گیرم ولی بچه ها در خانه مرا مسخره می کنند،امام فرمود: کار تو درست است و به کارت ادامه بده. کتاب احرام محرم نوشته ی آقای نیشابوری است که در آن نکاتی خوبی در مورد آمادگی برای محرم وجود دارد. حتی در منا، مراسم عزاداری تشکیل شد و امام صادق(ع) پرده زد و روضه را گوش کرد. ما نباید مراسم عزاداری را کمرنگ کنیم. پیامبر فرمود: هیچ گاه حرارت شهادت حسین از قلب ها پاک نمی شود. امسال ما دچارمشکلات اقتصادی هستیم ولی نباید این مشکلات روی مسئله ی عزاداری اثر بگذارد. حتی غیر مسلمانان و یهودی ها برای امام حسین(ع) نذر می کنند زیرا امام حسین(ع) برای اسلام جان داده است. مجالس در خانه ها باید پررنگ تر بشود. در قدیم کتاب مقتل را می گرفتند و برای خودشان می خواندند. ما باید عزاداری را اقامه کنیم و به مسجد محل برویم، مجلس امام حسین(ع) نباید خلوت بشود. ائمه ما مسئله ی گریه را مطرح می کردند و این برای بعضی ها سوال است که گریه کردن چه فایده ای دارد. بعضی از گریه ها عقیدتی است و اشک ما را درمی آورد. وقتی جعفربن ابیطالب سوره مریم را در نزد نجاشی خواند، او شروع به گریه کرد. بعضی ها با شنیدن قرآن اشک می ریزند که این جزو باورهای ماست. بعضی از گریه ها گریه ی فضیلت طلبی است. بعضی از یاران حضرت امیرالمومنین در روز بیستم برای آن حضرت گریه می کردند که چرا این امام را از دست داده اند. حضرت علی(ع) در رحلت پیامبر اشک می ریخت و می فرمود که وحی بر ما قطع شد یعنی از فضیلت وحی محروم شدیم. گریه ی دیگر گریه ی عاطفی است. انسان دارای عواطف و احساسات است. وقتی پیامبر،(ص) پسرش ابراهیم را از دست داد، گریه کرد. به حضرت علی(ع) خبر رسید که جعفر در جنگ موته شهید شده است و حضرت گریه کردند. پیامبردر تشییع جنازه ی بعضی از اصحاب گریه می کردند. گریه ی دیگر گریه ازمحرومیت هاست. پس موضع دیگر در مراسم عزاداری گریه کردن است و داریم که اگر کسی گریه اش نمی آید حالت گریه به خودش بگیرد زیرا گریه یک حالت شویندگی دارد. و انسان احساس سبکی می کند. گریه یک اشک معرفتی است. در مجلس دعبل، امام رضا(ع) آنقدر گریه کردند که تمام محاسن شان خیس شد. جابربن انصاری وقتی بر سرقبر امام حسین(ع) آمد، گفت که ما با شما شریک هستیم. زیرا پیامبر فرمود: هر کس قومی را دوست داشته باشد با آنها محشورمی شود.
نوع دیگر تجلیل تاکید براشعار متعهدانه است. شعرها باید مفاهیم بلند و خوبی داشته باشد.ائمه ما شعرهای شاعران را گوش می کردند. مداحان باید شعرها با مضامین عالی بخوانند و نباید همه ی شعرها بر اساس مصیبت باشد. مصیبت نمک آش است و نباید جای آن با آش عوض شود. ما نباید با اشعار ائمه را خوار و ذلیل بکنیم. در پایان سوره شعرا داریم که شاعران غیر متعهدی دو تا ویژگی دارند که الگوی گمراهان هستند: شاعرانی که در هر وادی حرکت می کند و بی بند و قید است و شاعرانی که حرف می زنند و عمل نمی کنند. وقتی این آیه نازل شد دو تا از شاعرها، گریه کنان نزد پیامبر آمد و گفتند که دیگر شعر نمی گوییم زیرا این آیه نازل شده است و ما مورد مذمت قرار گرفته ایم. پیامبر فرمود: شما جزو آخر آیه هستید که می فرماید: شاعری که چهار ویژگی دارد از شاعران دیگرجدا می شود، یکی مومن باشد، عملش صالح باشد، زیاد ذکر می گوید و به یاری مظلوم می رود.گاهی شعر می تواند فرد را سِحر کند. اشعار رودکی، شاه سامانی را به سمت بخارا حرکت داد.
پاسخ از دکتر رفیعی برنامه سمت خدا



ارسال دیدگاه