آخرین ارسال ها

» خانواده » بایسته‎های گفتگوی خانواده‎گی

تاریخ انتشار : ۱۳۹۷/۰۸/۰۱ - ۲۳:۰۶

 کد خبر: 2443
 34 بازدید

بایسته‎های گفتگوی خانواده‎گی

در ارتباط بین اعضای خانواده، تکراری ترین مسئله، حرف‎هایی است که بین اعضای خانواده رد و بدل می‌شود. برخی از این حرف‎ها باعث می‎شوند همه اعضای خانواده روحیه بگیرند و آماده فعالیت‏‎های مهم و بزرگ شوند

بایسته‎های گفتگوی خانواده‎گی


مقدمه

در ارتباط بین اعضای خانواده، تکراری ترین مسئله، حرف‎هایی است که بین اعضای خانواده رد و بدل می‌شود. برخی از این حرف‎ها باعث می‎شوند همه اعضای خانواده روحیه بگیرند و آماده فعالیت‏‎های مهم و بزرگ شوند و در برخی دیگر از گفتگوها زمینه بروز تنش های سخت و طولانی مدت به وجود می‎آید. افراد خانواده به خصوص فرزندان نوجوان و جوان که بر طبل استقلال فکری می‎کوبند و به قول خودشان «دنیا دیده‎اند» البته از پشت قاب شیشه ای و به لطف نرم افزارهایی مثل اینستاگرام و… در این خانواده‌ها روحیه منفی گرفته و ترکِش‌های آن را در شکل های مختلف نثار خانواده می‎کنند. براین اساس دقت نظر در گفتگوهای خانگی، مسئله به صرفه و منطقی است و لازم است نکته های زیر را درباره آن مراعات کنیم:

اول). از اطرافیان بد نگوییم:
زمانی که در خانه نسبت به اقوام بدگویی می‎شود ضمن اینکه مرتکب گناه بزرگی چون غیبت شده‌ایم، امنیت روانی فرزندانمان را هم به خطر انداخته‎ایم. خودتان را جای دختر نوجوان تان بگذارید که بر اساس اطلاعات منفی شما نسبت به دایی، خاله، عمو و عمه، حسابی دچار بدبینی شده است و به گمان خودش اگر مشکلی در زندگی برایش به وجود بیاید فرد امینی را در فامیل نمی‎شناسد که بتواند به کمک آن از دیوار مشکلات عبور کند و با احساس تنهایی رنج آوری روبروی است که آینده زندگی احساسی‎اش را دچار چالش می‎کند. در کنار این وقتی والدین به عنوان دو شخصیت الگو، به راحتی درباره دیگران قضاوت منفی می‎کند از نمره کامل بودن خودشان هم می‎کاهند.

دوم).  منفی بافی نکنیم:
برخی از خانواده‎ها از اینکه نوجوان و جوانشان هیچ انگیزه‏‎ای برای پیشرفت ندارند، گلایه دارند و نوبت‎های متعدد مشاوره‎ای را برای حل مسائل دنبال می‌کنند. وقتی هم دنبال ریشه مشکلات می‌گردند دنیای دیجیتال یا دوستان فرزندانشان را نفرین می‌کنند که دسته‌گل شان را از درس خواندن دور کرده‎اند. در حالی که ریشه مشکل را باید در جای دیگر جستجو کرد. زمانی که در منزل و گفتگوهای خودمانی، مرتب از مشکلات موجود در کشور به بدترین روش صحبت می‎کنیم و درس خواندن را نوعی اشتباه معرفی می‎کنیم یا زمانی که پدر خانواده مرتب از شغل و فعالیت‌هایش گلایه می‎کند، طبیعی است که فرزندان این خانواده به تدریج از نگاه مثبت به آینده و زندگی پر تلاش دور می‌شوند و خود را با مخدرهای چون تلفن همراه، تبلت و فضای مجازی مشغول می‌کنند.

سوم). وعده بیجا ندهیم:
ما مجبور نیستیم به فرزندان خود وعده‌های فراوان بدهیم. ولی موظفیم به همه وعده‌هایی که داده‎ایم، عمل کنیم. این قانونی است که در آموزه‎های دینی درباره تربیت به آن تصریح شده است. فرزندان به دلیل اعتمادی که به ما دارند، روی وعده‎های ما مثل یک چک تضمینی حساب باز می‌کنند و زمانی که این چک پاس نشود، هم اعتبار خودمان را از دست می‌دهیم و هم خوش بینی آنها را نسبت به دیگران کم می‌کنیم. این مسئله روحیه فرزندان را ضعیف کرده و ممکن است رفتارهای پرخاشگرانه را در آنها ایجاد کند.

چهارم). احترام آموختنی است:
از بی احترامی فرزندان نسبت به خودمان شاکی هستیم و آن را به پای زمانه می‌گذاریم. شاید ریشه دقیق‌تری داشته باشد که ای کاش میشد یک هفته گفتگوهای داخل خانه را ضبط می‌کردیم تا بتوانیم بهتر آن را بیابیم. طبیعی است که زن و شوهر، روزهای خوب زیادی را با هم دارند ولی مشکل در لحظه‎های سخت و روزهای دشوار است که یکی از والدین روحیه مناسبی ندارند و واکنش‌های منفی با ماندگاری طولانی برای فرزندان را رقم می‌زنند. زمانی که الگوها مراعات نکنند، انتظاری از بینندگان این رفتارها نیست!

پنجم). موضع گیری عاقلانه داشته باشیم:
برخی از فرزندان نسبت به چرخش‎های ۱۸۰ درجه ای والدینشان شوکه می‌شوند. والدین دمدمی مزاج، فرزندان خود را در ابهام شدیدی فرو می‌برند، قدرت پیش‌بینی را از آنها می‎گیرند. به همین خاطر مراقب سبد کلمات خود در موقعیت‎های گوناگون باشیم. ممکن است یکی از والدین دچار بدخلقی صبحگاهی باشد و هر چه از روز می‌گذرد شرایط روحی بهتری را تجربه کند. در چنین خانواده ای ممکن است تفاوت فراوانی بین اظهارنظرهای صبحگاهی نسبت به فرزندان با نظراتی که در پایان روز می‌دهند، وجود داشته باشد. از این رو پیشنهاد می‎شود که هم در زمانی که روحیه عالی است از دادن صفات غیر واقعی به فرزندان پرهیزکنیم و هم زمانی که حوصله خودمان را هم نداریم چه رسد به بچه های قد و نیم قد، مراقبت بیشتری در برچسب‌زنی به آن‎ها داشته باشیم.

ششم). همه واژه‎ها  ثبت می‎شوند:
یکی از زیبایی‎های زندگی معنوی باور به این مسئله است که تمام واژه‎هایی که از زبان ما خارج می‎شوند، ثبت می‎شوند و روزی صورت‎حساب آن برای ما آماده خواهد شد. ممکن است که یک کلمه زندگی فردی را متحول کند و برعکس برخی از واژه‎ها خوشبختی را از دیگران بگیرد. پس مراقب کلمات و بیانات خودمان باشیم. یادمان باشد حافظه آدم‎های اطراف ما به هیچ وجه ساده و فراموشکار نیست. برخی از کلمات شاید سال‎ها در ذهن یک خانم خانه باقی بماند یا پسر جوانی از قضاوت منفی پدر درباره خودش، خاطرات بدی را به یاد داشته باشد و برای همیشه، مبنای قضاوت آن درباره خودش و توانمندی هایش باشد. احساس ارزشمندی و توانمندی فرزندان به میزان زیاد، به نوع ارزیابی ما بستگی دارد که در قالب کلمات ساده به گوش آنها مخابره می‌کنیم.

نویسنده: حسین ثانوی

__________________________

پی‎نوشت‎ها:

[۱]. ماهنامه فرهنگی تربیتی و اجتماعی خانواده خانه خوبان، موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی«ره»، شماره ۱۱۵،  صفحه ۲۸.

[۲]. ایجاد روابط صمیمی؛ هفت راهبرد برای دوستی پایدار و ارتباط بهتر، آلبرت الیس، تد کرافورد، فرزانه احمدی (مترجم)، رسا .

 

 



ارسال دیدگاه