آخرین ارسال ها

» اخلاق اسلامی » امام حسین الگوی نیکو

تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۵/۲۵ - ۲۰:۰۹

 کد خبر: 2538
 64 بازدید

اخلاص در عمل

امام حسین الگوی نیکو

وقتی پرنده ای می خواهد پرواز کردن را یاد بگیرد ابتدا به پرواز کردن بزرگتر خود دقت میکند و پرواز کردن را از او یاد میگیرد و الگو برداری میکند و سپس خود تمرین پرواز میکند تا خود پرنده ای می شود و تا افق های دور دست پرواز میکند. هر انسانی برای پرواز به […]

امام حسین الگوی نیکو

وقتی پرنده ای می خواهد پرواز کردن را یاد بگیرد ابتدا به پرواز کردن بزرگتر خود دقت میکند و پرواز کردن را از او یاد میگیرد و الگو برداری میکند و سپس خود تمرین پرواز میکند تا خود پرنده ای می شود و تا افق های دور دست پرواز میکند.

هر انسانی برای پرواز به سمت قله های سعادت ناگزیر است که الگویی برای زندگی خود انتخاب کند.

قرآن کریم بر این موضوع مهر تایید میزند و الگو معرفی میکند:

لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَهٌ حَسَنَهٌ (احزاب/۲۱)

برای شما در(رفتار)پیامبر الگوی نیکویی است.

اهلبیت عصمت و طهارت جانشین پیامبر اکرم بوده و رفتار و گفتار و مسلک پیامبر عظیم الشان اسلام را دارند و همانطور که پیامبر الگوی نیکویی برای جامعه بشری به حساب می آید،اهلبیت نیز الگوی مناسبی می باشند.

امام حسین (علیه السلام) در همه زمینه ها اسوه و الگو می باشد. در عرصه رفتار های شخصی، عرصه اجتماعی و کمک به هم نوعان، عرصه سیاسی،عرصه هدایت جامعه به سوی سعادت و هر زمینه ای که تصور کنیم و به آن بیاندیشیم امام حسین (علیه السلام) الگو و اسوه است.

حضرت در نامه ای خطاب به سلیمان صرد خزاعی و مسیب و… مینویسد:

فَلَکُمْ فِیَّ أُسْوَهٌ (بحارالانوار/ج۴۴ص ۳۸۱)

من برای شما اسوه و الگو هستم.

در این نوشته به چند نمونه از ویژگی های بارز ابی عبدالله الحسین ع اشاره میکنیم،از ویژگی هایی که برای همه ما قابل دسترسی باشد و بتوانیم از این ویژگی های الگوگیری کنیم و سرلوحه زندگی فردی و اجتماعی ما باشد:

اخلاص و محوریت خدا در کارها

کمال هر کاری نهایت و تام بودن آن کار است.

میوه زمانی به کمال می رسد که از کال بودن خارج شود و وقت چیدن و تناول آن باشد.

درخت میوه  زمانی به کمال می رسد که ثمر دهد.

اعمال انسان زمانی به کمال می رسد که لوجه الله باشد و از هرگونه ناخالصی مبرا باشد و رضایت محض الهی را دربر داشته باشد.

آری! بنده خدا تمام کار های خود را برای خدا و در راه خدا انجام میدهد و خود و دیگران را نمیبیند بلکه فقط و فقط خدا و رضایت الهی را مد نظر دارد.

وقتی به قرآن مراجعه میکنیم میبینیم هر عملی را خداوند متعال مقید به قصد قربت و اخلاص کرده است:

در مورد انفاق:  الَّذِینَ یُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ (بقره/۲۶۲)

درمورد جهاد: جَاهَدُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ  (بقره/۲۱۸)

به موضوع شهادت می رسد خداوند متعال قید فی سبیل الله و هر کجای دیگر ار ببینیم این قید را می آورد.

یعنی همیشه و همه جا و همه کارها باید قید اخلاص داشته باشد.

در دعای مکارم الاخلاق میخوانیم : وَانْتَهِ بِنِیتی اِلی اَحْسَنِ النِّیاتِ. امام سجاد طلب میکند که نیت من به بهترین نیت ها منتهی شود .بهترین نیت چیست؟ نیتی که اخلاص و برای خدا باشد.

امام زمان عج در دعای معروف خود مواردی را درخواست میکنند یکی از آن موارد : اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا تَوْفِیقَ الطَّاعَهِ، وَ بُعْدَ الْمَعْصِیَهِ، وَ صِدْقَ النِّیَّهِ، صدق نیت و اخلاص در نیت است .

حضرت علی علیه السلام فرمودند:

طوبی لمن اخلص لله عمله وعلمه وحبه وبغضه واخذه وترکه وکلامه وصمته; (منتخب میزان الحکمه)

 خوشا به حال کسی که عمل و علم و دوستی و دشمنی و گرفتن و ترک کردن و سخن گفتن و سکوتش رابرای خداوند خالص کرده است.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود:

اذا عملت عملا فاعمل لله خالصا لانه لا یقبل من عباده الاعمال الا ما کان خالصا (منتخب میزان الحکمه ص۵۲۰) هرگاه عملی انجام دادی، پس برای خدا خالصانه انجام بده; زیرا خداوند فقط اعمالی را از بندگان می پذیرد که خالصانه انجام شده باشد .

اخلاص و خدا محوری در سیره امام حسین (علیه السلام)

امام حسین علیه السلام اخلاص مجسم بود. آن حضرت جز برای خدا نگفت و جز برای خدا عمل نکرد.

از زندگی تا شهادت برای خدا بود. حتی آخرین لحظات عمر مبارک که در خون مقدس خود غلطیده بود : إلهِى رِضًى بِقَضائِکَ تَسلِیمًا لأمْرِکَ لا مَعبودَ سِواکَ یا غِیاثَ المُستَغیثینَ

اگر دعای عرفه را با دقت بخوانیم میبینیم امام حسین علیه السلام غرق اخلاص و تسلیم امر خداست.

پس از آنکه امام حسین علیه السلام از مدینه به سوی مکه حرکت کرد، در فرازی حضرت فرمود:

«الحمد لله وما شاء الله ولا قوه الا بالله … رضی الله رضانا اهل البیت نصبر علی بلائه; (بحارالانوارج۴۴ص۳۶۶)

 سپاس برای خداست، آنچه خدا بخواهد [همان خواهد بود] و قوتی جز برای خدا نیست … ، خشنودی خدا، خشنودی ما اهل بیت است و در مقابل بلای او صبر می کنیم.

در این بیان نورانی حضرت محوریت را خواست خداوند مطرح میکند و رضایت الهی را معیار و ملاک بیان میکنند.

امام حسین در بیانی نورانی  می فرماید: «اللهم انک تعلم انه لم یکن ما کان منا تنافسا فی سلطان، ولا التماسا من فضول الحطام ولکن لنری المعالم من دینک ونظهر الاصلاح فی بلادک ویامن المظلومون من عبادک ویعمل بفرائضک وسنتک واحکامک; (موسوعه کلمت الامام الحسین ص ۲۷۶)

بار خدایا! تو خود می دانی آنچه از ما سر زد، رقابت برای دستیابی به سلطنت و آرزوی زیاد کردن کالای بی ارزش دنیا نبوده است; بلکه برای این بوده که نشانه های دین تو را افراشته ببینیم و اصلاح را در شهرهایت آشکار نماییم و بندگان ستمدیده ات منیت یابند و به واجبات و سنتها و احکام تو عمل شود .»

وقتی به خطبه ها و نامه های امام حسین علیه السلام دقت میکنیم، محوریت خدا در قیام و شهادت امام  موج میزند و زندگی عاشورایی و حسینی یعنی الگوگیری از سیره ابی عبدالله و زندگی و مشی طبق سلوک آن حضرت.



ارسال دیدگاه